Listen to Sacha de Boer about Art to Go, Amsterdam (Dutch only)

Aline Motta, (Outros) fundamentos #2, 2017-2019. Digital photo

Beluister hier het interview met Sacha de Boer

Wout Berger (1941), Ruigoord 3, 2003. Pigment print

Wout Berger

De foto's in deze serie van Wout Berger laten zijn fascinatie voor de natuur zien die tegen alle verwachtingen in toch weet te overleven. Berger maakte deze serie in 2003 in de omgeving van Ruigoord, een kunstenaarsdorp aan de rand van Amsterdam. Toen Amsterdam zich verder uitbreidde, werd vervuilde grond in de gebieden rondom Ruigoord geschikt gemaakt voor bebouwing door deze te bedekken met zand. Berger raakte geïnspireerd door de korenbloemen en paardenbloemen die in deze dorre omgeving groeiden.

Krištof Kintera (1973), Nervous Tree (small II), 2014. Electromechanical sculpture

Krištof Kintera

Wanneer dit elektromechanische sculptuur van Krištof Kintera begint te bewegen, ziet het er stijf en onhandig uit. Je zou er zelfs om kunnen lachen. Maar deze nerveus bewegende boom met de aarde als hoofd is niet om te lachen. Nervous Tree laat ons nadenken over de toekomst van de aarde en hoe we omgaan met het milieu. Bomen zijn de longen van onze planeet.

Arturo Kameya (1984), Constellations I, 2021. Kleipoeder en acryl op hout

Arturo Kameya

Arturo Kameya onderzoekt de verhalen en mythen waaruit verschillende versies van de geschiedenis bestaan, met duidelijke focus op de erfenis van inheemse culturen. (Gevonden) objecten worden gepersonifieerd als getuigen van de geschiedenis - Kameya doordrenkt ze met een nieuw leven, voorbij hun bestaan als materieel bewijs van het verleden. De kunstenaar legt verbanden tussen ongelijksoortige historische gebeurtenissen die de visuele talen van culturen in de loop van de tijd met elkaar verbinden.

Melanie Bonajo (1987), (Melissiër) Last child in the woods, 2017. Ultrachrome print on Canon Luster paper

Melanie Bonajo

De kinderen in de serie Last Child in the Woods van Melanie Bonajo lijken de mensheid achter zich te laten en onderdeel te worden van de natuur. Maar de voorwerpen op deze foto zijn niet wat ze lijken. Met Melissiër laat Bonajo een wereld zien die mooi lijkt, maar eigenlijk gemaakt is van afval.

Hans Op de Beeck (1969), Sleeping Girl (small version), 2018. MDF, polyester, polyamide, coating

Hans op de Beeck

Op de Beeck reflecteert met zijn sculptuur op het slapende kind. Een slapend kind is ontroerend kwetsbaar, aan- en afwezig tegelijk, de ziel vertoevend in een parallelwereld, in een oord van raadselachtigheid, in een zwijgend drijven. Met het beeld wil de kunstenaar een stille wereld oproepen die kalmte en een mogelijkheid tot reflectie biedt aan de kijker. Zijn doel is om fictie te maken waarin een kern van het echte leven schuilt en men zich mee kan identificeren.

Bownik (1977), Untitled (Disassembly series), 2015. Archival print op Dibond

Bownik

In deze serie gebruikt Bownik traditionele wetenschappelijke manieren om tropische bloemen en vetplanten uit elkaar te halen en daarna weer met chirurgische precisie in elkaar te zetten. Het resultaat krijgt zo een soort onnatuurlijke schoonheid. Hij gebruikt hiervoor onder andere draden, spelden en lijm. Hiermee wil hij de desctructieve kant van menselijke nieuwsgierigheid belichten.

Marjolijn Mandersloot (1959), Stargazer, 2008. Aluminium

Marjolijn Mandersloot

Als je dit konijnachtige figuurtje ziet, waar denk je dan dat het naar staat te kijken? Stargazer van Marjolijn Mandersloot staart naar het universum, eeuwig op zoek. Zijn opgeblazen voorkomen (een ruimtepak?) wekt de indruk dat hij zacht aanvoelt. Maar het werk is gemaakt van metaal. Deze tegenstelling zorgt voor een speels en dubbelzinnig effect.

Anne Geene (1983), Modifications, 2014. Scan, archival inkjet print

Anne Geene

Anne Geene gebruikt haar foto's om de wereld om haar heen te onderzoeken en te begrijpen – allemaal met de precisie van een wetenschapper. In dit werk onderzoekt Geene het idee van veelzijdigheid. In tegenstelling tot dieren (en mensen) hebben planten geen vooraf bepaalde definitieve vorm. De bladeren op deze foto zijn geplukt van een boom in Berlijn, die het grootste deel van de dag in de schaduw staat. Dus de bladeren groeien om een hoekje naar een plek waar het zonnig is.

Sacha de Boer

Sacha de Boer besloot in 2013 na een carrière als nieuwslezeres zich volledig op fotografie toe te leggen, en met succes. Als fotografe maakt ze prachtige portretten, stillevens en reist ze de hele wereld over om bijzondere verhalen vast te leggen. De afgelopen tijd bleef ze dichter bij huis en ontdekte de schoonheid van de natuur en haar eigen leefomgeving.

De coronatijd gaf haar nieuwe inzichten: "In het verleden reisde ik voor mijn werk naar verre bestemmingen, maar dat kwam stil te liggen vanwege corona. In de afgelopen periode waarin we noodgedwongen dichter bij huis bleven, heb ik de natuur rondom mij heen herontdekt. Niet alleen de schoonheid, maar ook het gebruik ervan. Zo heb ik een moestuin aangelegd en weet inmiddels ook veel over wildplukken. Dat zie ik ook veel om me heen: we blijken in tijden van crisis heel veerkrachtig en inventief."