KAdE, Amersfoort – 'Stairway To…?'

Van 31 januari tot en met 10 mei 2026

Tot 10 mei is in KAdE Amersfoort de tentoonstelling Stairway To…? te zien. Onderdeel hiervan is onze De Oogst geschilderd door Pyke Koch.

Ladders zijn meer dan een hulpmiddel of metafoor voor succes; ze vertellen het verhaal van ontsnapping en transformatie, gevaar en een nieuw begin. De tentoonstelling Stairway To…? is een zoektocht naar de vele facetten van ladders en trappen door de ogen van beeldend kunstenaars en ontwerpers.

Stairway To...? Een tentoonstelling over ladders en trappen met meer dan 40 kunstenaars


Over het kunstwerk

Er lijkt niets vreemds aan de hand op dit schilderij van mensen die in een boomgaard aan het werk zijn, tot je oog op het bloedspoor valt.

Pyke Koch is een van de belangrijkste vertegenwoordigers in Nederland van het magisch realisme, een artistieke stroming die de wereld in realistische details voorstelt, maar in een vreemde context of met een bijzondere draai eraan. Koch stond vooral bekend om de onheilspellende details in zijn schilderijen.

Bonnefanten, Maastricht – 'Bitches Brew'

Van 14 februari tot 6 september 2026

Het Bonnefanten Museum zet een spotlicht op drie getalenteerde, hedendaagse kunstenaars met de tentoonstelling Bitches Brew. Het draait om Keetje Mans, Tanja Ritterbex en Aline Thomassen. Zij hebben elk een solotentoonstelling, maar hun werk gaat ook in dialoog. De ING Collectie heeft Laundry Day van Ritterbex in bruikleen gegeven hiervoor.

Hoewel hun stijl verschilt, werken ze alle drie figuratief. Hun schilderijen tonen herkenbare thema’s zonder dat ze realistisch zijn. Mans creëert buiten- en huiselijke taferelen, Thomassen’s werk draait vooral om de vrouwelijke vorm en Ritterbex schildert scenes uit haar dagelijkse leven. Vrouwelijkheid en vrouwenemancipatie zijn belangrijke thema’s voor hen, geschilderd op een rauwe en intieme manier.

Bitches Brew: drie pioniers in de figuratieve schilderkunst, drie solotentoonstellingen, één rauwe, kleurrijke en magische dialoog


Over het kunstwerk

Tanja Ritterbex, vaak de Lady Gaga van de kunst genoemd, brengt met haar uitbundige werken de invloed van het internet op jongeren in beeld. Met een flinke dosis humor en zelfreflectie onderzoekt ze de grenzeloze fascinatie voor de online cultuur. Haar kleurrijke schilderijen en video’s draaien vaak om haar eigen lichaam en leven, en zetten ons aan het denken over wie we zijn en wat kwetsbaarheid betekent.

In haar huidige werk richt Ritterbex zich op de rol van vrouwen in het moderne gezinsleven. Hoe combineren zij de zorg voor de was en de kinderen met een drukke baan? Herken jij deze situatie?

DNB, Amsterdam – 'Greige Fantastic'

Van 12 maart tot en met 19 juni 2026

Bij de Nederlandse Bank (DNB) is Greige Fantastic te bezichtigen, een samenwerking met de VBCN en het Stedelijk Museum, Amsterdam. Het is samengesteld door curator Maia Kenney die hiermee de VBCN OPEN Curator prijs won. De ING Collectie heeft voor deze tentoonstelling een tapijt van Marcos Kueh in bruikleen gegeven.

Greige Fantastic is een fantasiewereld. Kunstwerken uit bedrijfscollecties komen samen en rusten uit. Een sculptuur dat normaliter in het kantoor van een CEO staat, is nu op een kussen neergelegd. Die heeft even pauze. Het tapijt van Marcos Kueh toont Lù, de Chinese god van reputatie en hoge functies. Lù heeft een centrale plek in de tentoonstelling gekregen, eindelijk de status die het verdient. Wanneer aan een koord getrokken wordt klingelen de potten en pannen boven zijn hoofd in lofzang.

Greige Fantastic, een tentoonstelling van curator Maia Kenney, winnaar van de de VBCN OPEN Curatorenprijs 2025


Over het kunstwerk

Marcos Kueh, geboren op Borneo, onderzoekt de Chinees-Maleisische cultuur door het concept welvaart verder te verkennen. Er zijn 3 Chinese goden voor geluk, waarbij iedere god een ander soort geluk vertegenwoordigt. In dit werk van Kueh staat Lù, de god voor reputatie en adel, centraal en hij verwijst hiernaar door middel van de geschreven tekst, de Chinese karakters en de verschillende symbolen.

Want wat betekent het eigenlijk om iemand geluk en invloed toe te wensen in onze huidige tijd? Is het nog wel zo wenselijk om iemand veel invloed toe te wensen? Kueh kijkt hier kritisch naar door Lù af te beelden als social influencer, omringd door logo’s van sociale media platforms.

On The Inside, Amsterdam – 'Transit'

Van 7 april tot en met 9 augustus 2026

Transit reflecteert op de onderling afhankelijke relatie tussen klimaat, industrie en welvaart. In de tentoonstelling komen wetenschappelijk onderzoek door de Sustainable Industry Lab (SIL) en kunst samen.

Het biedt geen oplossingen. In plaats daarvan roept het de vragen op die gesteld moeten worden. Soms compliceren de kunstwerken de standpunten die in het onderzoek naar voren zijn gebracht; op andere momenten versterken ze die juist. Door hun eigen beeldtaal zaait de kunst twijfel en soms zelfs ongemak.

Transit, an initiative of the Sustainable Industry Lab (SIL), a think tank focused on future scenarios for industry


Over het kunstwerk
De ING Collectie gaf de video van Cristina Lucas The People That is Missing in bruikleen. De video is een poëtische voorstelling over de consequenties van klimaatverandering. Het is geschoten in voormalig Spitsbergen (nu Svalbard archipel), een plaats waar het effect van veranderend klimaat het meest duidelijk zichtbaar en confronterend is. Het gedicht, voorgelezen door een voice-over, is een compilatie van citaten van onder anderen Alexander von Humboldt en Bruno Latour.

Jopie Huisman Museum, Workum – 'Betoverd'

Van 14 april tot en met 30 augustus 2026

De ING Collectie heeft bijna 30 schilderijen van Kenne Grégoire. Ze zijn te zien in ING-kantoren in Amsterdam, Amstelveen, Apeldoorn, Arnhem, Leeuwarden en zelfs een paar in New York. Vier hiervan zullen vanaf 24 april te zien zijn in de tentoonstelling Betoverd in het Jopie Huisman Museum.

Betoverd toont een selectie van de mooiste kunstwerken van Kenne Grégoire. Voor het eerst wordt een groot overzicht gepresenteerd met hoogtepunten uit zijn werk van de afgelopen vijftig jaar, aangevuld met recente schilderijen en sculpturen. Als bezoeker word je meegenomen in Grégoire’s fascinerende wereld van prachtig gedekte tafels, bijzondere personen en wonderlijke natuur in zijn kenmerkende 17^de-eeuwse schilderstijl.

Betoverd, schilderijen en beelden van Kenne Grégoire


Over de kunstwerken

Kenne Grégoire schildert stillevens, mensen en landschappen. Hij maakt gebruik van een 17^de-eeuwse techniek, waarbij glacerende, dunne verflagen over een basis van grisaille worden aangebracht. Dit geeft luminositeit. Zijn verbeeldingen van mensen, alleen of in feestende groepen, geven uitdrukking aan verval en vergankelijkheid. Door het schilderen ervan wil Grégoire de angst voor zijn eigen vergankelijkheid bezweren.

Grégoires toepassing van perspectivische vervormingen en de toevoeging van fantasie-elementen, zoals een trechter als hoofddeksel of kostuums, laten alledaagse onderwerpen boven de realiteit uitstijgen en koppelen de afgebeelde personages los van hun identiteit. Voorbeelden voor deze vervreemdende vormentaal vindt Grégoire in de Commedia dell’arte; 16^de-eeuws Italiaans satirisch buitentheater, waarbij de acteurs maskers droegen.

Kunsthal, Rotterdam – 'Woody van Amen. The Best of'

Van 25 april tot en met 4 oktober 2026

Kunstenaar Woody van Amen wordt 90 jaar op 26 augustus 2026. Om dat te vieren, organiseert de Kunsthal in Rotterdam de tentoonstelling Woody van Amen. The Best of.

Van Amen wordt beschouwd als een van de meest vernieuwende kunstenaars binnen de Nederlandse naoorlogse kunst. Sinds de jaren zestig ontwikkelt hij een geheel eigen beeldtaal, waarbij popcultuur, alledaagse voorwerpen en persoonlijke symboliek samenkomen. Door te experimenteren met materialen als neon, plexiglas en industriële objecten, weet Van Amen de grenzen van traditionele beeldhouw- en schilderkunst te verleggen.

Woody van Amen. The Best of


Over het kunstwerk

In dit werk van Woody van Amen lijkt de horizon op het eerste gezicht door te lopen, maar in werkelijkheid bestaat deze uit drie afzonderlijke delen.

Als voorwerpen en materialen worden samengevoegd tot een driedimensionaal werk, ontstaat assemblagekunst. Het effect is vaak anti-esthetisch. Hier is een berg zand afgebeeld in de vorm van de Matterhorn met aan beide zijden foto's van Van Amen en zijn vrouw. De titel verwijst naar Matahari Beach op Bali, het eiland is met geel neonlicht weergegeven.

Museum MORE, Gorssel – 'Charley Toorop & Pyke Koch - Alles of niets'

Van 21 juni tot en met 25 oktober 2026

Onze collega’s in ING Cedar moeten nog iets langer wachten. De Oogst is er al een tijd niet meer te zien geweest vanwege bruiklenen. Het is tot en met 10 mei 2026 te zien in Stairway To…? in KAdE, Amersfoort en reist daarna naar Gorssel. In Museum MORE zal het deel uitmaken van de Charley Toorop & Pyke Koch - Alles of niets tentoonstelling.

Pyke Koch en Charley Toorop zijn twee van de vooraanstaande kunstenaars van de Nederlandse Magisch Realisme stroming. Daarnaast hadden ze een persoonlijke connectie. Na hun initiële ontmoeting bleven zij voor de rest van hun levens vrienden en hadden zelfs een korte relatie in 1922 en tussen 1932-33. Sommige van Koch’s eerdere werken tonen duidelijke invloed van Toorop.

Charley Toorop & Pyke Koch - Alles of niets


Over het kunstwerk
Voor meer informatie over dit kunstwerk, zie de tekst onder Stairway To...? hierboven.

Museum MORE, Gorssel – 'Junkspace'

Vanaf 6 november 2026

Nog een bruikleen aan Museum MORE is Graffiti huisje van Frans Clement voor de tentoonstelling Junkspace. Het leent de naam van Rem Koolhaas’ essay Junkspace uit 2001. Met die term doelde hij op de uniforme moderne modulebouw en zielloze bouwdozen van staal en glas. In de tentoonstelling worden bespiegelingen van moderne kunstenaars op de uniforme, anonieme leefruimte getoond.

Naast de minder inspirerende kanten van de openbare ruimte, belicht de tentoonstelling ook hoe dit juist aanleiding kan geven tot creativiteit. Daar is Graffiti huisje een goed voorbeeld van.

Over het kunstwerk
Dit schilderij kan wel eens het werk zijn dat Frans Clements filosofie over de kunst het allerbeste uitbeeldt.

Met dit werk wil Frans Clement laten zien dat we verantwoordelijk zijn voor onze omgeving, waarvan we ons onmogelijk los kunnen maken. Moeten we nu dit schilderij van een elektriciteitshuisje vol graffiti als een waarschuwing opvatten? Of als een aanmoediging?